Η διαρκής ευθυγράμμιση του Εθνικού Δικαίου με αυτό της Κοινότητας αποτελεί υποχρέωση κάθε Κράτους Μέλους μετά την προσχώρησή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί όμως και διαδικασία ιδιαίτερα σημαντική για τις χώρες που βρίσκονται σε προ-ενταξιακή φάση, δίνοντας τους την ευκαιρία να οργανώσουν το θεσμικό και νομικό πλαίσιο , έτσι ώστε να προκύπτει ένα σύστημα καθ' όλα συμβατό με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο εφαρμογής κι επιβολής του Περιβαλλοντικού Δικαίου.

Τα τρία βασικά στάδια της Διαδικασίας Προσέγγισης του Περιβαλλοντικού Δικαίου είναι τα εξής:

1. Στο πρώτο στάδιο, απαιτείται προσαρμογή ή αλλαγή των υφιστάμενων Εθνικών Νόμων, κανόνων και διαδικασιών, ώστε να μεταφέρονται και να ικανοποιούνται πλήρως οι απαιτήσεις που απορρέουν από τη σχετική Κοινοτική Νομοθεσία. Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως Εναρμόνιση των Εθνικών Δικαίων με το Κοινοτικό. Μολονότι, σε γενικές γραμμές, η επιλογή των καταλληλότερων μηχανισμών που θα οδηγούν στην πλήρη ενσωμάτωση του Κοινοτικού Δικαίου στα Εθνικά Δίκαια βασίζεται στην διακριτική ευχέρεια των Κρατών Μελών, η ευχέρεια αυτή περιορίζεται και κατευθύνεται από τις γενικές αρχές του Κοινοτικού Δικαίου.

Στην Ελλάδα, η Εναρμόνιση του Περιβαλλοντικού Δικαίου πραγματοποιείται συνήθως με την έκδοση Πράξεων Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ), Προεδρικών Διαταγμάτων, Υπουργικών Αποφάσεων (ΥΑ) ή Κοινών Υπουργικών Αποφάσεων (ΚΥΑ) που εκδίδονται σύμφωνα με τις νομοθετικές εξουσιοδοτήσεις του Ν. 1650/86 "για την προστασία του περιβάλλοντος". Συμπληρωματικά και κατά περίπτωση απαιτείται επιπλέον η έκδοση επιμέρους Κανονιστικών Ρυθμίσεων από τις Αρμόδιες Αρχές κάθε Κράτους Μέλους (π.χ. νέες ΚΥΑ, Νομαρχιακές Αποφάσεις κλπ).

2. Στο δεύτερο στάδιο, απαιτείται η δημιουργία και οργάνωση κατάλληλων μηχανισμών, θεσμών και οικονομικών μέσων που θα καθιστούν δυνατή την εφαρμογή του Νομικού πλαισίου που έχει συσταθεί. Το στάδιο αυτό αποτελεί την Πρακτική Εφαρμογή του Περιβαλλοντικού Δικαίου.

3. Στο τρίτο στάδιο, απαιτείται η σύσταση ενός κατάλληλου μηχανισμού ελέγχου μέσω του οποίου θα διασφαλίζεται η πλήρης και αποτελεσματική τήρηση και εφαρμογή του σχετικού Νομικού πλαισίου. Το στάδιο αυτό αντιπροσωπεύει την Ενδυνάμωση Εφαρμογής του Περιβαλλοντικού Δικαίου - Επιβολή Κυρώσεων.